الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ



راز سعادت مندي
غفلت

در مثل گویم که یک مرد کریم               زندگی می کرد در عهد قدیم

در محیطی بس بزرگ و با صفا              با دلی آکنده از مهر و وفا

پر ز شیرینی دکانی داشت او               در کنارش بوستانی داشت او

بود کاخی در میان بوستان                   حاضر از بهر حضور دوستان

نهرها در باغ جاری گشته بود                بلبلان بر شاخه ها بنشسته بود

بهر آن دکان و باغ و آن نعیم                   داشت فکری پخته آن مرد کریم

گفت با خود گر بیابم یک جوان               گیرم از او در صداقت امتحان

چون که شد پیروز او در امتحان             واگذارم هر چه باشد بر جوان

گردد این کاخ بزرگم خانه اش                آن دکان و جنسها سرمایه اش

بود تا روزی جوانی با شتاب                  گشت وارد بر دکان آن جناب

گفت هستم در پی شغلی روان            هست کاری بهر من در این مکان؟

 چون کریم آن عرض حاجت را شنید       مصلحت در رد گفتارش ندید

یک طبق انواع شیرینی در آن                با ادب بنهاد در پیش جوان

گفت آری ، لیک کار من کنون                 از فروش این طَبَق نبوَد فزون

چون فروش این طبق پایان بری             وا گذارم بر تو کار دیگری

تا جوان بگرفت بر سر آن طبق               گوییا برده است از وی آن سَبَق

حب دنیا در دل او ریشه کرد                  همچو شیطان بر خطا اندیشه کرد

گفت شد چون کار ما از این قرار             به که بردارم طبق را الفرار

شاد بود از آنچه آورده بدست                 غافل از آنکه چه ها رفته ز دست

آنهمه نعمت بود در انتظار                      او برای اندکی کرده فرار

بود غافل لیک غافل تر از آن                   غافل از لطف خدای مهربان

جنت و رضوان و نعمتهای آن                   جملگی در انتظار مردمان

این جمال و ثروت و دست و زبان             هر یک ابزاری است بهر امتحان

گر گرفتی نعمت و کردی فرار                 زیر پا بگذاشتی عهد و قرار

لذتی کوتاه را دریافتی                           لیک خیر جاودان را باختی   

 

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ٢۳ تیر ،۱۳۸٦ - اذان