الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ



راز سعادت مندي
زرگر

بود در ذهنم سئوالی سالها              در فضای ذهن من می زد بالها

کرده مشغولم زمانهای مدید              فهم این قول خداوند مجید

گر که تقوا بین مردم شد عیان           باب رحمت باز گردد سویشان

هر چه تقوا نعمتت افزون کند             معصیت آن را ز کف بیرون کند

این معما ذهن من را کرد سِیر           چیست ربط پاکی و درهای خیر؟

بارش باران و رویش در زمین             ربط کی دارند با تقوا و دین؟

از چه تا انسان گنه را دور کرد           این زمین هم جنس خود را جور کرد

از کجا فهمند زمین و آسمان             ما بیفزودیم بر تقوایمان

بود تا فرزانه ای را یافتنم                   حل این مشکل ز او من خواستم

گفت بهترآنکه با ذکر مثال                 بازگویم با تو راز این مقال

زرگری مشغول کار خویش بود            حلقه و انگشترش در پیش بود

سارقی غافل بدان جا پا نهاد              چشم او بر حلقه زیبا فتاد

دید زرگر را چو غرق کار خویش           گفت اکنون میروم اکنون به پیش

تا بگیرد حلقه در جیبم قرار                 میکنم از در به ناگه من فرار

لیک تا گردید سوی در روان                حلقه را در جیب خود کرد نهان

ناگهان در را به رویش بسته دید          قفل بودی هر چه آن را می کشید

گفت اکنون چون خطر بسیار شد        می گذارم حلقه را در جای خود

چون نهادی حلقه را آن بد گهر            شد روانه سوی در بار دگر

تا که او آهنگ رفتن کرد ساز              با تعجب دید در گردیده باز

گفت با خود ،چون که  دید این صحنه را *به که برگرده برگیرم حلقه را

باز با حلقه چو آمد پشت در               دید عین آن حقیقت سر به سر

چند نوبت  بسته شد در، باز شد        در تعجب سارق از این راز شد

رو به زرگر کرد و با وی گفت او           من نخواهم حلقه ات لیکن بگو

حلقه چون پی برد بر افکار من؟           از چه شد در، منطبق با کار من؟

گفت ای غافل ندانستی مگر ؟            هست ناظر بر تو در یک نفر

من که بر کارت نظاره میکنم               درب را من باز و بسته میکنم

از همین جا می فشارم دگمه را          می کنم  من باز ، درب بسته را

چون که فهمیدی مثل را ، گوش کن     در طریق کسب تقوا کوش کن

جمله درهای زمین و آسمان               هست در دست خدای مهربان

آن که بر ما حکم ایمان میدهد             خود به ابر و باد فرمان میدهد

ان که میگوید ره طغیان مجوی             خود به سبزیجات میگوید بروی

آن که میگوید تو از حق رو متاب           خود به خورشید و فلک گوید بتاب

بنده ای چون قصد تقوا می کند            باب رحمت را بر او وا می کند

                                     

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢٠ خرداد ،۱۳۸٦ - اذان